расщепи́ть расщепить

动词完成体

释义

  1. 〈专〉使 裂变原子或分裂
  2. 〈专〉劈开, 使剥裂
  3. 〈化〉使分解
  4. 劈开, 使 裂开, 劈成碎片纵向

变位

将来时
ярасщеплю́
тырасщепи́шь
он / она / онорасщепи́т
мырасщепи́м
вырасщепи́те
онирасщепя́т
过去时
阳性расщепи́л
阴性расщепи́ла
中性расщепи́ло
复数расщепи́ли
命令式
单数расщепи́
复数расщепи́те

形动词

现在过去
主动—расщепи́вший
被动—расщеплённый
现在过去
副动词—расщепи́в, расщепивши, расщепя́