распу́тавший распутавший

形容词

释义

  1. 解开的、理顺的、理清的、解开结的

变格

格阳性中性阴性复数
第一格(主格)распу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшаяраспу́тавшие
第二格(属格)распу́тавшегораспу́тавшегораспу́тавшейраспу́тавших
第三格(与格)распу́тавшемураспу́тавшемураспу́тавшейраспу́тавшим
第四格(宾格)распу́тавшего, распу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшуюраспу́тавших, распу́тавшие
第五格(工具格)распу́тавшимраспу́тавшимраспу́тавшей, распу́тавшеюраспу́тавшими
第六格(前置格)распу́тавшемраспу́тавшемраспу́тавшейраспу́тавших

распу́тать распутать

动词完成体

释义

  1. 弄清楚, 找出头绪что〈转〉弄明白

变位

将来时
яраспу́таю
тыраспу́таешь
он / она / онораспу́тает
мыраспу́таем
выраспу́таете
онираспу́тают
过去时
阳性распу́тал
阴性распу́тала
中性распу́тало
复数распу́тали
命令式
单数распу́тай
复数распу́тайте

形动词

现在过去
主动—распу́тавший
被动—распу́танный
现在过去
副动词—распу́тав, распутавши