распу́тавший распутавший

sıfat

Anlamlar

  1. çözmüş, düğümlerini açmış

İsim çekimi

HâlErilNötrDişilÇoğul
Yalın hâlраспу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшаяраспу́тавшие
İyelik hâliраспу́тавшегораспу́тавшегораспу́тавшейраспу́тавших
Yönelme hâliраспу́тавшемураспу́тавшемураспу́тавшейраспу́тавшим
Belirtme hâliраспу́тавшего, распу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшуюраспу́тавших, распу́тавшие
Araç hâliраспу́тавшимраспу́тавшимраспу́тавшей, распу́тавшеюраспу́тавшими
Bulunma hâliраспу́тавшемраспу́тавшемраспу́тавшейраспу́тавших

распу́тать распутать

fiilbitmiş görünüş

Anlamlar

  1. çözmek, düğümünü açmakприводить в порядок спутанное
  2. çözmek, düğümünü açmak

Fiil çekimi

Gelecek zaman
яраспу́таю
тыраспу́таешь
он / она / онораспу́тает
мыраспу́таем
выраспу́таете
онираспу́тают
Geçmiş zaman
Erilраспу́тал
Dişilраспу́тала
Nötrраспу́тало
Çoğulраспу́тали
Emir kipi
Tekilраспу́тай
Çoğulраспу́тайте

Ortaçlar

şimdikigeçmiş
Etken—распу́тавший
Edilgen—распу́танный
şimdikigeçmiş
Zarf-fiiller—распу́тав, распутавши