ко́нченный конченный

sıfat

Anlamlar

  1. bitirilmiş, işi bitmiş, iflah olmaz

İsim çekimi

HâlErilNötrDişilÇoğul
Yalın hâlко́нченныйко́нченноеко́нченнаяко́нченные
İyelik hâliко́нченногоко́нченногоко́нченнойко́нченных
Yönelme hâliко́нченномуко́нченномуко́нченнойко́нченным
Belirtme hâliко́нченного, ко́нченныйко́нченноеко́нченнуюко́нченных, ко́нченные
Araç hâliко́нченнымко́нченнымко́нченной, ко́нченноюко́нченными
Bulunma hâliко́нченномко́нченномко́нченнойко́нченных
Kısa biçimконченконченоконченакончены

ко́нчить кончить

fiilbitmiş görünüş
Görünüş çifti конча́тьbitirmek

Anlamlar

  1. orgazm olmak, boşalmakиспытать оргазм
  2. boşalmak, orgazm olmak
  3. durdurmak, sonlandırmakпрекратить
  4. bitirmek, tamamlamakзавершить
  5. bitirmek, öldürmekприкончить
  6. bitirmek, sonlandırmak
  7. boşalmak, orgazm olmakиспытать оргазм
  8. mezun olmakокончить
  9. durdurmak, kesmekпрекратить

Fiil çekimi

Gelecek zaman
яко́нчу
тыко́нчишь
он / она / оноко́нчит
мыко́нчим
выко́нчите
онико́нчат
Geçmiş zaman
Erilко́нчил
Dişilко́нчила
Nötrко́нчило
Çoğulко́нчили
Emir kipi
Tekilко́нчи
Çoğulко́нчите

Ortaçlar

şimdikigeçmiş
Etken—ко́нчивший
Edilgen—ко́нченный
şimdikigeçmiş
Zarf-fiiller—ко́нчив, кончивши

İlgili kelimeler