колотя́щий колотящий

sıfat

Anlamlar

  1. döven, şiddetle vuran, çarpan

İsim çekimi

HâlErilNötrDişilÇoğul
Yalın hâlколотя́щийколотя́щееколотя́щаяколотя́щие
İyelik hâliколотя́щегоколотя́щегоколотя́щейколотя́щих
Yönelme hâliколотя́щемуколотя́щемуколотя́щейколотя́щим
Belirtme hâliколотя́щего, колотя́щийколотя́щееколотя́щуюколотя́щих, колотя́щие
Araç hâliколотя́щимколотя́щимколотя́щей, колотя́щеюколотя́щими
Bulunma hâliколотя́щемколотя́щемколотя́щейколотя́щих

колоти́ть колотить

fiilbitmemiş görünüş

Anlamlar

  1. vurmak, çarpmak, dövmek~ стучать
  2. dövmek, tokatlamak~ избивать
  3. kırmak, parçalamak~ раскалывать
  4. çıkarmak, dövmek~ выбивать
  5. sallamak, sarsmak~ трясти
  6. vurmak, çarpmak~ стучать
  7. dövmek, vurmak, tokatlamak (argoda)argodacolloquial

Fiil çekimi

Şimdiki zaman
яколочу́
тыколо́тишь
он / она / оноколо́тит
мыколо́тим
выколо́тите
ониколо́тят
Geçmiş zaman
Erilколоти́л
Dişilколоти́ла
Nötrколоти́ло
Çoğulколоти́ли
Emir kipi
Tekilколоти́
Çoğulколоти́те

Ortaçlar

şimdikigeçmiş
Etkenколотя́щийколоти́вший
Edilgenколотимыйколо́ченный
şimdikigeçmiş
Zarf-fiillerколотя́колотив, колотивши

Eş anlamlılar