изуми́вший изумивший

sıfat

Anlamlar

şaşırtmış, hayrete düşürmüş

İsim çekimi

Hâl	Eril	Nötr	Dişil	Çoğul
Yalın hâl	изуми́вший	изуми́вшее	изуми́вшая	изуми́вшие
İyelik hâli	изуми́вшего	изуми́вшего	изуми́вшей	изуми́вших
Yönelme hâli	изуми́вшему	изуми́вшему	изуми́вшей	изуми́вшим
Belirtme hâli	изуми́вшего, изуми́вший	изуми́вшее	изуми́вшую	изуми́вших, изуми́вшие
Araç hâli	изуми́вшим	изуми́вшим	изуми́вшей, изуми́вшею	изуми́вшими
Bulunma hâli	изуми́вшем	изуми́вшем	изуми́вшей	изуми́вших

изуми́ть изумить

fiilbitmiş görünüş

Görünüş çifti изумля́тьşaşırtmak, hayrete düşürmek; şaşırtmak, hayrete düşürmek, ağzı açık bırakmak

Anlamlar

hayran bırakmak, şaşırtmak
hayran bırakmak, şaşkınlığa uğratmak
şaşkınlığa uğratmak, dili tutulmak

Fiil çekimi

	Gelecek zaman
я	изумлю́
ты	изуми́шь
он / она / оно	изуми́т
мы	изуми́м
вы	изуми́те
они	изумя́т

	Geçmiş zaman
Eril	изуми́л
Dişil	изуми́ла
Nötr	изуми́ло
Çoğul	изуми́ли

	Emir kipi
Tekil	изуми́
Çoğul	изуми́те

Ortaçlar

	şimdiki	geçmiş
Etken	—	изуми́вший
Edilgen	—	изумлённый

	şimdiki	geçmiş
Zarf-fiiller	—	изуми́в, изумивши, изумя́

İlgili kelimeler

из-den, -dan; içinden, içerisinden умakıl; us изумле́ниеşaşkınlık, hayret изуми́тьсяşaşmak, hayran kalmak, hayrete düşmek; şaşmak, hayrete düşmek, hayran kalmak изумленноşaşkınlıkla, hayretle; şaşkın şaşkın, sersemsersem изуми́тельныйşaşırtıcı, harika; harika, muhteşem изумля́тьşaşırtmak, hayrete düşürmek; şaşırtmak, hayrete düşürmek, ağzı açık bırakmak

Eş anlamlılar

порази́тьvurmak, etkilemek, şaşırtmak, yenmek