гомони́вший гомонивший

sıfat

Anlamlar

  1. gürültüyle konuşmuş, uğuldamışpast active participle of 'гомонить'

İsim çekimi

HâlErilNötrDişilÇoğul
Yalın hâlгомони́вшийгомони́вшеегомони́вшаягомони́вшие
İyelik hâliгомони́вшегогомони́вшегогомони́вшейгомони́вших
Yönelme hâliгомони́вшемугомони́вшемугомони́вшейгомони́вшим
Belirtme hâliгомони́вшего, гомони́вшийгомони́вшеегомони́вшуюгомони́вших, гомони́вшие
Araç hâliгомони́вшимгомони́вшимгомони́вшей, гомони́вшеюгомони́вшими
Bulunma hâliгомони́вшемгомони́вшемгомони́вшейгомони́вших

гомони́ть гомонить

fiilbitmemiş görünüş

Anlamlar

  1. bağrışıp çağrışmak, gürültüyle konuşmak
  2. bağırıp çağırmak, haykırmak, sesini yükseltmek
  3. bağrışıp çağrışmak
  4. bağırıp çağırmak, sesini duyurmak, gürültü koparmak

Fiil çekimi

Şimdiki zaman
ягомоню́
тыгомони́шь
он / она / оногомони́т
мыгомони́м
выгомони́те
онигомоня́т
Geçmiş zaman
Erilгомони́л
Dişilгомони́ла
Nötrгомони́ло
Çoğulгомони́ли
Emir kipi
Tekilгомони́
Çoğulгомони́те

Ortaçlar

şimdikigeçmiş
Etkenгомоня́щийгомони́вший
Edilgen——
şimdikigeçmiş
Zarf-fiillerгомоня́гомонив, гомонивши