упро́чивать упрочивать
क्रियाअपूर्ण पक्ष
अर्थ
- मज़बूत करनाделать более прочным, надёжным
- अधिकार पक्का करनाюридически закреплять за кем-либо
- मज़बूत करना, सुनिश्चित करना
क्रिया रूप
| वर्तमान काल |
|---|
| я | упро́чиваю |
|---|
| ты | упро́чиваешь |
|---|
| он / она / оно | упро́чивает |
|---|
| мы | упро́чиваем |
|---|
| вы | упро́чиваете |
|---|
| они | упро́чивают |
|---|
| भूतकाल |
|---|
| पुल्लिंग | упро́чивал |
|---|
| स्त्रीलिंग | упро́чивала |
|---|
| नपुंसकलिंग | упро́чивало |
|---|
| बहुवचन | упро́чивали |
|---|
| आज्ञार्थ |
|---|
| एकवचन | упро́чивай |
|---|
| बहुवचन | упро́чивайте |
|---|
कृदंत
| वर्तमान | भूत |
|---|
| कर्तृवाच्य | упро́чивающий | упро́чивавший |
|---|
| कर्मवाच्य | упрочиваемый | — |
|---|
| वर्तमान | भूत |
|---|
| क्रियाविशेषण कृदंत | упро́чивая | упрочивав, упрочивавши |
|---|