укарау́ленный укарауленный

विशेषण

अर्थ

  1. घात लगाकर पकड़ा हुआ
  2. पहरे में रखा हुआ

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)укарау́ленныйукарау́ленноеукарау́леннаяукарау́ленные
संबंध (Genitive)укарау́ленногоукарау́ленногоукарау́леннойукарау́ленных
संप्रदान (Dative)укарау́ленномуукарау́ленномуукарау́леннойукарау́ленным
कर्म (Accusative)укарау́ленного, укарау́ленныйукарау́ленноеукарау́леннуюукарау́ленных, укарау́ленные
करण (Instrumental)укарау́леннымукарау́леннымукарау́ленной, укарау́ленноюукарау́ленными
अधिकरण (Prepositional)укарау́ленномукарау́ленномукарау́леннойукарау́ленных
लघु रूपукарауленукарауленоукарауленаукараулены

укарау́лить укараулить

क्रियापूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. पहरे में ध्यान रखना

क्रिया रूप

भविष्य काल
яукарау́лю
тыукарау́лишь
он / она / оноукарау́лит
мыукарау́лим
выукарау́лите
ониукарау́лят
भूतकाल
पुल्लिंगукарау́лил
स्त्रीलिंगукарау́лила
नपुंसकलिंगукарау́лило
बहुवचनукарау́лили
आज्ञार्थ
एकवचनукарау́ль
बहुवचनукарау́льте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्य—укарау́ливший
कर्मवाच्य—укарау́ленный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंत—укараулив, укарауливши, укарау́ля