тара́нящий таранящий

विशेषण

अर्थ

  1. टक्कर मारने वाला

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)тара́нящийтара́нящеетара́нящаятара́нящие
संबंध (Genitive)тара́нящеготара́нящеготара́нящейтара́нящих
संप्रदान (Dative)тара́нящемутара́нящемутара́нящейтара́нящим
कर्म (Accusative)тара́нящего, тара́нящийтара́нящеетара́нящуютара́нящих, тара́нящие
करण (Instrumental)тара́нящимтара́нящимтара́нящей, тара́нящеютара́нящими
अधिकरण (Prepositional)тара́нящемтара́нящемтара́нящейтара́нящих

тара́нить таранить

क्रियाअपूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. टक्कर से भेदनाпробивать что-либо насквозь

क्रिया रूप

वर्तमान काल
ятара́ню
тытара́нишь
он / она / онотара́нит
мытара́ним
вытара́ните
онитара́нят
भूतकाल
पुल्लिंगтара́нил
स्त्रीलिंगтара́нила
नपुंसकलिंगтара́нило
बहुवचनтара́нили
आज्ञार्थ
एकवचनтара́нь
बहुवचनтара́ньте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्यтара́нящийтара́нивший
कर्मवाच्यтаранимыйтараненный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंतтара́нятаранив, таранивши