самосу́д самосуд

संज्ञानिर्जीव

अर्थ

  1. भीड़ द्वारा दंड

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)самосу́дсамосу́ды
संबंध (Genitive)самосу́дасамосу́дов
संप्रदान (Dative)самосу́дусамосу́дам
कर्म (Accusative)самосу́дсамосу́ды
करण (Instrumental)самосу́домсамосу́дами
अधिकरण (Prepositional)самосу́десамосу́дах