расчлене́ние расчленение

संज्ञानिर्जीव

अर्थ

  1. खंडन
  2. टुकड़े टुकड़े करना

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)расчлене́ниерасчлене́ния
संबंध (Genitive)расчлене́ниярасчлене́ний
संप्रदान (Dative)расчлене́ниюрасчлене́ниям
कर्म (Accusative)расчлене́ниерасчлене́ния
करण (Instrumental)расчлене́ниемрасчлене́ниями
अधिकरण (Prepositional)расчлене́ниирасчлене́ниях