расцара́павший расцарапавший

विशेषण

अर्थ

  1. खरोंचकर घायल कर चुका

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)расцара́павшийрасцара́павшеерасцара́павшаярасцара́павшие
संबंध (Genitive)расцара́павшегорасцара́павшегорасцара́павшейрасцара́павших
संप्रदान (Dative)расцара́павшемурасцара́павшемурасцара́павшейрасцара́павшим
कर्म (Accusative)расцара́павшего, расцара́павшийрасцара́павшеерасцара́павшуюрасцара́павших, расцара́павшие
करण (Instrumental)расцара́павшимрасцара́павшимрасцара́павшей, расцара́павшеюрасцара́павшими
अधिकरण (Prepositional)расцара́павшемрасцара́павшемрасцара́павшейрасцара́павших

расцара́пать расцарапать

क्रियापूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. खरोंच डालना

क्रिया रूप

भविष्य काल
ярасцара́паю
тырасцара́паешь
он / она / онорасцара́пает
мырасцара́паем
вырасцара́паете
онирасцара́пают
भूतकाल
पुल्लिंगрасцара́пал
स्त्रीलिंगрасцара́пала
नपुंसकलिंगрасцара́пало
बहुवचनрасцара́пали
आज्ञार्थ
एकवचनрасцара́пай
बहुवचनрасцара́пайте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्य—расцара́павший
कर्मवाच्य—расцара́панный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंत—расцара́пав, расцарапавши