распу́тавший распутавший

विशेषण

अर्थ

  1. सुलझा चुका

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)распу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшаяраспу́тавшие
संबंध (Genitive)распу́тавшегораспу́тавшегораспу́тавшейраспу́тавших
संप्रदान (Dative)распу́тавшемураспу́тавшемураспу́тавшейраспу́тавшим
कर्म (Accusative)распу́тавшего, распу́тавшийраспу́тавшеераспу́тавшуюраспу́тавших, распу́тавшие
करण (Instrumental)распу́тавшимраспу́тавшимраспу́тавшей, распу́тавшеюраспу́тавшими
अधिकरण (Prepositional)распу́тавшемраспу́тавшемраспу́тавшейраспу́тавших

распу́тать распутать

क्रियापूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. सुलझानाприводить в порядок спутанное
  2. सुलझाना

क्रिया रूप

भविष्य काल
яраспу́таю
тыраспу́таешь
он / она / онораспу́тает
мыраспу́таем
выраспу́таете
онираспу́тают
भूतकाल
पुल्लिंगраспу́тал
स्त्रीलिंगраспу́тала
नपुंसकलिंगраспу́тало
बहुवचनраспу́тали
आज्ञार्थ
एकवचनраспу́тай
बहुवचनраспу́тайте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्य—распу́тавший
कर्मवाच्य—распу́танный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंत—распу́тав, распутавши