разреши́вший разрешивший

विशेषण

अर्थ

  1. अनुमति दे चुका

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)разреши́вшийразреши́вшееразреши́вшаяразреши́вшие
संबंध (Genitive)разреши́вшегоразреши́вшегоразреши́вшейразреши́вших
संप्रदान (Dative)разреши́вшемуразреши́вшемуразреши́вшейразреши́вшим
कर्म (Accusative)разреши́вшего, разреши́вшийразреши́вшееразреши́вшуюразреши́вших, разреши́вшие
करण (Instrumental)разреши́вшимразреши́вшимразреши́вшей, разреши́вшеюразреши́вшими
अधिकरण (Prepositional)разреши́вшемразреши́вшемразреши́вшейразреши́вших

разреши́ть разрешить

क्रियापूर्ण पक्ष
पक्ष-युग्म разреша́тьअनुमति देना, इजाजत देना; जाने देना, इजाजत देना

अर्थ

  1. अनुमति देना, मना करना नहींпозволить
  2. अधिकार देना, अनुमति देनाпозволить
  3. देना, अनुमति देनाпозволить
  4. हल करना, सुलझानाнайти ответ, выход
  5. सुलझाना, हल करनाнайти ответ, выход
  6. अनुमति देना, मना करना नहीं
  7. हल करना, सुलझाना

क्रिया रूप

भविष्य काल
яразрешу́
тыразреши́шь
он / она / оноразреши́т
мыразреши́м
выразреши́те
ониразреша́т
भूतकाल
पुल्लिंगразреши́л
स्त्रीलिंगразреши́ла
नपुंसकलिंगразреши́ло
बहुवचनразреши́ли
आज्ञार्थ
एकवचनразреши́
बहुवचनразреши́те

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्य—разреши́вший
कर्मवाच्य—разрешённый
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंत—разреши́в, разрешивши

संबंधित शब्द

реши́тьतय करना, निर्णय लेना, फैसला करना, सोचना; सुलझाना, हल करना, ठीक करना, निपटानाпозво́литьअनुमति देना, इजाजत देना; अनुमति देना, इजाजत देना, छोड़नाразреша́тьсяअनुमति प्राप्त होना, सुलझनाразреши́тьсяसुलझ जाना