разгро́м
संज्ञापुल्लिंगनिर्जीव
अर्थ
- नुकसान, तबाही, अव्यवस्था, धुंधा
- तबाही, विनाश, बर्बादी, ध्वंस
- पतन, उतार, गिरावट
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | разгро́м | разгро́мы |
| संबंध (Genitive) | разгро́ма | разгро́мов |
| संप्रदान (Dative) | разгро́му | разгро́мам |
| कर्म (Accusative) | разгро́м | разгро́мы |
| करण (Instrumental) | разгро́мом | разгро́мами |
| अधिकरण (Prepositional) | разгро́ме | разгро́мах |