отсече́ние отсечение

संज्ञानिर्जीव

अर्थ

  1. काटकर अलग करना

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)отсече́ниеотсече́ния
संबंध (Genitive)отсече́нияотсече́ний
संप्रदान (Dative)отсече́ниюотсече́ниям
कर्म (Accusative)отсече́ниеотсече́ния
करण (Instrumental)отсече́ниемотсече́ниями
अधिकरण (Prepositional)отсече́нииотсече́ниях