ора́тор
संज्ञापुल्लिंगसजीव
अर्थ
- भाषणकारтот, кто обладает даром произносить речи
- वक्ता
- अध्यक्षтот, кто произносит речь, выступает в (на) собрании
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | ора́тор | ора́торы |
| संबंध (Genitive) | ора́тора | ора́торов |
| संप्रदान (Dative) | ора́тору | ора́торам |
| कर्म (Accusative) | ора́тора | ора́торов |
| करण (Instrumental) | ора́тором | ора́торами |
| अधिकरण (Prepositional) | ора́торе | ора́торах |