ко́нчик
संज्ञापुल्लिंगनिर्जीव
अर्थ
- नोक, सिरे का भाग, नुकीला सिराострый или суженный конец чего-либо
- नोक, सिरा, नुकीला भाग (बोलचाल)बोलचालcolloquial
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | ко́нчик | ко́нчики |
| संबंध (Genitive) | ко́нчика | ко́нчиков |
| संप्रदान (Dative) | ко́нчику | ко́нчикам |
| कर्म (Accusative) | ко́нчик | ко́нчики |
| करण (Instrumental) | ко́нчиком | ко́нчиками |
| अधिकरण (Prepositional) | ко́нчике | ко́нчиках |
