ко́кнувший кокнувший

विशेषण

अर्थ

  1. तोड़ चुका, मार चुका

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)ко́кнувшийко́кнувшееко́кнувшаяко́кнувшие
संबंध (Genitive)ко́кнувшегоко́кнувшегоко́кнувшейко́кнувших
संप्रदान (Dative)ко́кнувшемуко́кнувшемуко́кнувшейко́кнувшим
कर्म (Accusative)ко́кнувшего, ко́кнувшийко́кнувшееко́кнувшуюко́кнувших, ко́кнувшие
करण (Instrumental)ко́кнувшимко́кнувшимко́кнувшей, ко́кнувшеюко́кнувшими
अधिकरण (Prepositional)ко́кнувшемко́кнувшемко́кнувшейко́кнувших

ко́кнуть кокнуть

क्रियापूर्ण पक्ष
पक्ष-युग्म ко́катьतोड़ना; तोड़ना

अर्थ

  1. तोड़नाразбить
  2. तोड़ देना
  3. मार डालनाубить
  4. फोड़नाразбить

क्रिया रूप

भविष्य काल
яко́кну
тыко́кнешь
он / она / оноко́кнет
мыко́кнем
выко́кнете
онико́кнут
भूतकाल
पुल्लिंगко́кнул
स्त्रीलिंगко́кнула
नपुंसकलिंगко́кнуло
बहुवचनко́кнули
आज्ञार्थ
एकवचनко́кни
बहुवचनко́кните

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्य—ко́кнувший
कर्मवाच्य—ко́кнутый
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंत—ко́кнув, кокнувши