кара́тель каратель

संज्ञापुल्लिंगसजीव

अर्थ

  1. दंडदाताтот, кто карает, наказывает кого-либо

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)кара́телькара́тели
संबंध (Genitive)кара́телякара́телей
संप्रदान (Dative)кара́телюкара́телям
कर्म (Accusative)кара́телякара́телей
करण (Instrumental)кара́телемкара́телями
अधिकरण (Prepositional)кара́телекара́телях