кара́тель
संज्ञापुल्लिंगसजीव
अर्थ
- दंडदाताтот, кто карает, наказывает кого-либо
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | кара́тель | кара́тели |
| संबंध (Genitive) | кара́теля | кара́телей |
| संप्रदान (Dative) | кара́телю | кара́телям |
| कर्म (Accusative) | кара́теля | кара́телей |
| करण (Instrumental) | кара́телем | кара́телями |
| अधिकरण (Prepositional) | кара́теле | кара́телях |