караи́м
संज्ञापुल्लिंगसजीव
अर्थ
- कराइम पुरुष
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | караи́м | караи́мы |
| संबंध (Genitive) | караи́ма | караи́мов |
| संप्रदान (Dative) | караи́му | караи́мам |
| कर्म (Accusative) | караи́ма | караи́мов |
| करण (Instrumental) | караи́мом | караи́мами |
| अधिकरण (Prepositional) | караи́ме | караи́мах |