истяза́тель
संज्ञापुल्लिंगसजीव
अर्थ
- यातना देने वाला
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | истяза́тель | истяза́тели |
| संबंध (Genitive) | истяза́теля | истяза́телей |
| संप्रदान (Dative) | истяза́телю | истяза́телям |
| कर्म (Accusative) | истяза́теля | истяза́телей |
| करण (Instrumental) | истяза́телем | истяза́телями |
| अधिकरण (Prepositional) | истяза́теле | истяза́телях |