изго́й
संज्ञापुल्लिंगसजीव
अर्थ
- बहिष्कृत व्यक्तिтот, кто отвергнут обществом, отделился от своей социальной среды или порвал с нею; отщепенец
- बहिष्कृत व्यक्ति
कारक रूप
| कारक | एकवचन | बहुवचन |
|---|---|---|
| कर्ता (Nominative) | изго́й | изго́и |
| संबंध (Genitive) | изго́я | изго́ев |
| संप्रदान (Dative) | изго́ю | изго́ям |
| कर्म (Accusative) | изго́я | изго́ев |
| करण (Instrumental) | изго́ем | изго́ями |
| अधिकरण (Prepositional) | изго́е | изго́ях |