диссона́нс диссонанс

संज्ञानिर्जीव

अर्थ

  1. बेसुरापनнарушение гармонии, благозвучия, одновременное звучание двух или более несозвучных тонов
  2. बेसुरापन

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)диссона́нсдиссона́нсы
संबंध (Genitive)диссона́нсадиссона́нсов
संप्रदान (Dative)диссона́нсудиссона́нсам
कर्म (Accusative)диссона́нсдиссона́нсы
करण (Instrumental)диссона́нсомдиссона́нсами
अधिकरण (Prepositional)диссона́нседиссона́нсах