дисгармо́ния дисгармония

संज्ञास्त्रीलिंगनिर्जीव

अर्थ

  1. असंगतिнесогласованность, несоответствие
  2. असंगतिнарушение гармонии, отсутствие созвучности
  3. असंगति

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)дисгармо́ниядисгармо́нии
संबंध (Genitive)дисгармо́ниидисгармо́ний
संप्रदान (Dative)дисгармо́ниидисгармо́ниям
कर्म (Accusative)дисгармо́ниюдисгармо́нии
करण (Instrumental)дисгармо́нией, дисгармо́ниеюдисгармо́ниями
अधिकरण (Prepositional)дисгармо́ниидисгармо́ниях