дисгармони́рующий дисгармонирующий

विशेषण

अर्थ

  1. बेमेल होने वाला

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)дисгармони́рующийдисгармони́рующеедисгармони́рующаядисгармони́рующие
संबंध (Genitive)дисгармони́рующегодисгармони́рующегодисгармони́рующейдисгармони́рующих
संप्रदान (Dative)дисгармони́рующемудисгармони́рующемудисгармони́рующейдисгармони́рующим
कर्म (Accusative)дисгармони́рующего, дисгармони́рующийдисгармони́рующеедисгармони́рующуюдисгармони́рующих, дисгармони́рующие
करण (Instrumental)дисгармони́рующимдисгармони́рующимдисгармони́рующей, дисгармони́рующеюдисгармони́рующими
अधिकरण (Prepositional)дисгармони́рующемдисгармони́рующемдисгармони́рующейдисгармони́рующих

дисгармони́ровать дисгармонировать

क्रियाअपूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. बेमेल होना

क्रिया रूप

वर्तमान काल
ядисгармони́рую
тыдисгармони́руешь
он / она / онодисгармони́рует
мыдисгармони́руем
выдисгармони́руете
онидисгармони́руют
भूतकाल
पुल्लिंगдисгармони́ровал
स्त्रीलिंगдисгармони́ровала
नपुंसकलिंगдисгармони́ровало
बहुवचनдисгармони́ровали
आज्ञार्थ
एकवचनдисгармони́руй
बहुवचनдисгармони́руйте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्यдисгармони́рующийдисгармони́ровавший
कर्मवाच्य——
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंतдисгармони́руядисгармонировавши