бунту́ющий бунтующий

विशेषण

अर्थ

  1. विद्रोह करता हुआ

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)бунту́ющийбунту́ющеебунту́ющаябунту́ющие
संबंध (Genitive)бунту́ющегобунту́ющегобунту́ющейбунту́ющих
संप्रदान (Dative)бунту́ющемубунту́ющемубунту́ющейбунту́ющим
कर्म (Accusative)бунту́ющего, бунту́ющийбунту́ющеебунту́ющуюбунту́ющих, бунту́ющие
करण (Instrumental)бунту́ющимбунту́ющимбунту́ющей, бунту́ющеюбунту́ющими
अधिकरण (Prepositional)бунту́ющембунту́ющембунту́ющейбунту́ющих

бунтова́ть бунтовать

क्रियाअपूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. विद्रोह करना

क्रिया रूप

वर्तमान काल
ябунту́ю
тыбунту́ешь
он / она / онобунту́ет
мыбунту́ем
выбунту́ете
онибунту́ют
भूतकाल
पुल्लिंगбунтова́л
स्त्रीलिंगбунтова́ла
नपुंसकलिंगбунтова́ло
बहुवचनбунтова́ли
आज्ञार्थ
एकवचनбунту́й
बहुवचनбунту́йте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्यбунту́ющийбунтова́вший
कर्मवाच्यбунтуемыйбунтованный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंतбунту́ябунтовавши