бунтуемый

विशेषण

अर्थ

  1. विद्रोह के लिए उकसाया जाता हुआ

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)бунтуемыйбунтуемоебунтуемаябунтуемые
संबंध (Genitive)бунтуемогобунтуемогобунтуемойбунтуемых
संप्रदान (Dative)бунтуемомубунтуемомубунтуемойбунтуемым
कर्म (Accusative)бунтуемого, бунтуемыйбунтуемоебунтуемуюбунтуемых, бунтуемые
करण (Instrumental)бунтуемымбунтуемымбунтуемой, бунтуемоюбунтуемыми
अधिकरण (Prepositional)бунтуемомбунтуемомбунтуемойбунтуемых
लघु रूपбунтуембунтуемобунтуемабунтуемы

бунтова́ть бунтовать

क्रियाअपूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. विद्रोह करना

क्रिया रूप

वर्तमान काल
ябунту́ю
тыбунту́ешь
он / она / онобунту́ет
мыбунту́ем
выбунту́ете
онибунту́ют
भूतकाल
पुल्लिंगбунтова́л
स्त्रीलिंगбунтова́ла
नपुंसकलिंगбунтова́ло
बहुवचनбунтова́ли
आज्ञार्थ
एकवचनбунту́й
बहुवचनбунту́йте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्यбунту́ющийбунтова́вший
कर्मवाच्यбунтуемыйбунтованный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंतбунту́ябунтовавши