блата́рь блатарь

संज्ञापुल्लिंगसजीव

अर्थ

  1. अपराधी, चोर

कारक रूप

कारकएकवचनबहुवचन
कर्ता (Nominative)блата́рьблатари́
संबंध (Genitive)блатаря́блатаре́й
संप्रदान (Dative)блатарю́блатаря́м
कर्म (Accusative)блатаря́блатаре́й
करण (Instrumental)блатарёмблатаря́ми
अधिकरण (Prepositional)блатаре́блатаря́х