аргументи́ровавший аргументировавший

विशेषण

अर्थ

  1. तर्क देने वाला

कारक रूप

कारकपुल्लिंगनपुंसकलिंगस्त्रीलिंगबहुवचन
कर्ता (Nominative)аргументи́ровавшийаргументи́ровавшееаргументи́ровавшаяаргументи́ровавшие
संबंध (Genitive)аргументи́ровавшегоаргументи́ровавшегоаргументи́ровавшейаргументи́ровавших
संप्रदान (Dative)аргументи́ровавшемуаргументи́ровавшемуаргументи́ровавшейаргументи́ровавшим
कर्म (Accusative)аргументи́ровавшего, аргументи́ровавшийаргументи́ровавшееаргументи́ровавшуюаргументи́ровавших, аргументи́ровавшие
करण (Instrumental)аргументи́ровавшимаргументи́ровавшимаргументи́ровавшей, аргументи́ровавшеюаргументи́ровавшими
अधिकरण (Prepositional)аргументи́ровавшемаргументи́ровавшемаргументи́ровавшейаргументи́ровавших

аргументи́ровать аргументировать

क्रियाअपूर्ण और पूर्ण पक्ष

अर्थ

  1. तर्क देना

क्रिया रूप

वर्तमान काल
яаргументи́рую
тыаргументи́руешь
он / она / оноаргументи́рует
мыаргументи́руем
выаргументи́руете
ониаргументи́руют
भूतकाल
पुल्लिंगаргументи́ровал
स्त्रीलिंगаргументи́ровала
नपुंसकलिंगаргументи́ровало
बहुवचनаргументи́ровали
आज्ञार्थ
एकवचनаргументи́руй
बहुवचनаргументи́руйте

कृदंत

वर्तमानभूत
कर्तृवाच्यаргументи́рующийаргументи́ровавший
कर्मवाच्यаргументи́руемыйаргументи́рованный
वर्तमानभूत
क्रियाविशेषण कृदंतаргументи́руяаргументи́ровав, аргументировавши