устыди́ть устыдить

verboperfectivo

Significados

  1. avergonzar, abochornar

Conjugación

Futuro
яустыжу́
тыустыди́шь
он / она / оноустыди́т
мыустыди́м
выустыди́те
ониустыдя́т
Pasado
Masculinoустыди́л
Femeninoустыди́ла
Neutroустыди́ло
Pluralустыди́ли
Imperativo
Singularустыди́
Pluralустыди́те

Participios

presentepasado
Activo—устыди́вший
Pasivo—устыжённый
presentepasado
Gerundios—устыди́в, устыдивши