урони́ть
verboperfectivo
Par de aspecto роня́тьdejar caer; dejar caer, derramar, mudar, perjudicar
Significados
- dejar caer, tirar, mudar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | уроню́ |
| ты | уро́нишь |
| он / она / оно | уро́нит |
| мы | уро́ним |
| вы | уро́ните |
| они | уро́нят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | урони́л |
| Femenino | урони́ла |
| Neutro | урони́ло |
| Plural | урони́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | урони́ |
| Plural | урони́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | урони́вший |
| Pasivo | — | уро́ненный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | уроня́ | урони́в, уронивши |
