упоря́дочить
verboperfectivo
Par de aspecto упоря́дочиватьordenar; regular, poner en orden
Significados
- ordenar, regularto establish order in something
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | упоря́дочу |
| ты | упоря́дочишь |
| он / она / оно | упоря́дочит |
| мы | упоря́дочим |
| вы | упоря́дочите |
| они | упоря́дочат |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | упоря́дочил |
| Femenino | упоря́дочила |
| Neutro | упоря́дочило |
| Plural | упоря́дочили |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | упоря́дочь |
| Plural | упоря́дочьте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | упоря́дочивший |
| Pasivo | — | упоря́доченный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | упоря́дочив, упорядочивши |