умоли́ть
verboperfectivo
Par de aspecto умоля́тьimplorar; rogar
Significados
- suplicar, implorar, rogar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | умолю́ |
| ты | умо́лишь |
| он / она / оно | умо́лит |
| мы | умо́лим |
| вы | умо́лите |
| они | умо́лят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | умоли́л |
| Femenino | умоли́ла |
| Neutro | умоли́ло |
| Plural | умоли́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | умоли́ |
| Plural | умоли́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | умоли́вший |
| Pasivo | — | умолённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | умоли́в, умоливши, умоля́ |