укарау́лить
verboperfectivo
Significados
- vigilar, custodiar, guardar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | укарау́лю |
| ты | укарау́лишь |
| он / она / оно | укарау́лит |
| мы | укарау́лим |
| вы | укарау́лите |
| они | укарау́лят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | укарау́лил |
| Femenino | укарау́лила |
| Neutro | укарау́лило |
| Plural | укарау́лили |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | укарау́ль |
| Plural | укарау́льте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | укарау́ливший |
| Pasivo | — | укарау́ленный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | укараулив, укарауливши, укарау́ля |