удосто́ить
verboperfectivo
Par de aspecto удоста́иватьhonrar, conceder
Significados
- dignarse
- honrar, conceder
- otorgar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | удосто́ю |
| ты | удосто́ишь |
| он / она / оно | удосто́ит |
| мы | удосто́им |
| вы | удосто́ите |
| они | удосто́ят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | удосто́ил |
| Femenino | удосто́ила |
| Neutro | удосто́ило |
| Plural | удосто́или |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | удосто́й |
| Plural | удосто́йте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | удосто́ивший |
| Pasivo | — | удосто́енный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | удосто́ив, удостоивши |