тара́нящий таранящий

adjetivo

Significados

  1. que embiste, que arremete

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoтара́нящийтара́нящеетара́нящаятара́нящие
Genitivoтара́нящеготара́нящеготара́нящейтара́нящих
Dativoтара́нящемутара́нящемутара́нящейтара́нящим
Acusativoтара́нящего, тара́нящийтара́нящеетара́нящуютара́нящих, тара́нящие
Instrumentalтара́нящимтара́нящимтара́нящей, тара́нящеютара́нящими
Preposicionalтара́нящемтара́нящемтара́нящейтара́нящих

тара́нить таранить

verboimperfectivo

Significados

  1. embestir, arremeterпробивать что-либо насквозь

Conjugación

Presente
ятара́ню
тытара́нишь
он / она / онотара́нит
мытара́ним
вытара́ните
онитара́нят
Pasado
Masculinoтара́нил
Femeninoтара́нила
Neutroтара́нило
Pluralтара́нили
Imperativo
Singularтара́нь
Pluralтара́ньте

Participios

presentepasado
Activoтара́нящийтара́нивший
Pasivoтаранимыйтараненный
presentepasado
Gerundiosтара́нятаранив, таранивши