сто́порить
verboimperfectivo
Par de aspecto засто́поритьinmovilizar; retardar
Significados
- detener, bloquear
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | сто́порю |
| ты | сто́поришь |
| он / она / оно | сто́порит |
| мы | сто́порим |
| вы | сто́порите |
| они | сто́порят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | сто́порил |
| Femenino | сто́порила |
| Neutro | сто́порило |
| Plural | сто́порили |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | сто́пори |
| Plural | сто́порьте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | сто́порящий | сто́поривший |
| Pasivo | стопоримый | стопоренный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | сто́поря | стопорив, стопоривши |