сканда́лить скандалить

verboimperfectivo

Significados

  1. armar un escándalo

Conjugación

Presente
ясканда́лю
тысканда́лишь
он / она / оносканда́лит
мысканда́лим
высканда́лите
онисканда́лят
Pasado
Masculinoсканда́лил
Femeninoсканда́лила
Neutroсканда́лило
Pluralсканда́лили
Imperativo
Singularсканда́ль
Pluralсканда́льте

Participios

presentepasado
Activoсканда́лящийсканда́ливший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosсканда́ляскандалив, скандаливши