расстре́ливать
verboimperfectivo
Par de aspecto расстреля́тьdestruir a tiros; fusilar
Significados
- fusilar, acribillar, agotar la munición
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | расстре́ливаю |
| ты | расстре́ливаешь |
| он / она / оно | расстре́ливает |
| мы | расстре́ливаем |
| вы | расстре́ливаете |
| они | расстре́ливают |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | расстре́ливал |
| Femenino | расстре́ливала |
| Neutro | расстре́ливало |
| Plural | расстре́ливали |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | расстре́ливай |
| Plural | расстре́ливайте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | расстре́ливающий | расстре́ливавший |
| Pasivo | расстре́ливаемый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | расстре́ливая | расстреливав, расстреливавши |