разла́живать
verboimperfectivo
Par de aspecto разла́дитьdesarreglar, trastornar
Significados
- desajustar, desbaratar
Conjugación
| Presente | |
|---|---|
| я | разла́живаю |
| ты | разла́живаешь |
| он / она / оно | разла́живает |
| мы | разла́живаем |
| вы | разла́живаете |
| они | разла́живают |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | разла́живал |
| Femenino | разла́живала |
| Neutro | разла́живало |
| Plural | разла́живали |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | разла́живай |
| Plural | разла́живайте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | разлаживающий | разлаживавший |
| Pasivo | разлаживаемый | — |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | разлаживая | разлаживав, разлаживавши |