развяза́ть
verboperfectivo
Par de aspecto развя́зыватьdesamarrar; desatar
Significados
- desamarrar
- desatar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | развяжу́ |
| ты | развя́жешь |
| он / она / оно | развя́жет |
| мы | развя́жем |
| вы | развя́жете |
| они | развя́жут |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | развяза́л |
| Femenino | развяза́ла |
| Neutro | развяза́ло |
| Plural | развяза́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | развяжи́ |
| Plural | развяжи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | развяза́вший |
| Pasivo | — | развя́занный |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | развяза́в, развязавши |