прину́дить
verboperfectivo
Par de aspecto принужда́тьobligar; obligar, coaccionar
Significados
- obligar, forzar
- coaccionar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | прину́жу |
| ты | прину́дишь |
| он / она / оно | прину́дит |
| мы | прину́дим |
| вы | прину́дите |
| они | прину́дят |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | прину́дил |
| Femenino | прину́дила |
| Neutro | прину́дило |
| Plural | прину́дили |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | прину́дь |
| Plural | прину́дьте |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | прину́дивший |
| Pasivo | — | принуждённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | прину́див, принудивши |