ослепи́ть
verboperfectivo
Par de aspecto ослепля́тьcegar, deslumbrar
Significados
- cegar, deslumbrar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | ослеплю́ |
| ты | ослепи́шь |
| он / она / оно | ослепи́т |
| мы | ослепи́м |
| вы | ослепи́те |
| они | ослепя́т |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | ослепи́л |
| Femenino | ослепи́ла |
| Neutro | ослепи́ло |
| Plural | ослепи́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | ослепи́ |
| Plural | ослепи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | ослепи́вший |
| Pasivo | — | ослеплённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | ослепи́в, ослепивши, ослепя́ |