осени́ть
verboperfectivo
Par de aspecto осеня́тьocurrírsele, iluminar
Significados
- ocurrírsele, iluminarfall
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | осеню́ |
| ты | осени́шь |
| он / она / оно | осени́т |
| мы | осени́м |
| вы | осени́те |
| они | осеня́т |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | осени́л |
| Femenino | осени́ла |
| Neutro | осени́ло |
| Plural | осени́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | осени́ |
| Plural | осени́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | осени́вший |
| Pasivo | — | осенённый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | осени́в, осенивши, осеня́ |