наколо́ть
verboperfectivo
Par de aspecto нака́лыватьpinchar, ensartar
Significados
- partir
- pinchar
Conjugación
| Futuro | |
|---|---|
| я | наколю́ |
| ты | нако́лешь |
| он / она / оно | нако́лет |
| мы | нако́лем |
| вы | нако́лете |
| они | нако́лют |
| Pasado | |
|---|---|
| Masculino | наколо́л |
| Femenino | наколо́ла |
| Neutro | наколо́ло |
| Plural | наколо́ли |
| Imperativo | |
|---|---|
| Singular | наколи́ |
| Plural | наколи́те |
Participios
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Activo | — | наколо́вший |
| Pasivo | — | нако́лотый |
| presente | pasado | |
|---|---|---|
| Gerundios | — | наколов, наколовши |