кульмини́рующий кульминирующий

adjetivo

Significados

  1. culminante, culminativo

Declinación

CasoMasculinoNeutroFemeninoPlural
Nominativoкульмини́рующийкульмини́рующеекульмини́рующаякульмини́рующие
Genitivoкульмини́рующегокульмини́рующегокульмини́рующейкульмини́рующих
Dativoкульмини́рующемукульмини́рующемукульмини́рующейкульмини́рующим
Acusativoкульмини́рующего, кульмини́рующийкульмини́рующеекульмини́рующуюкульмини́рующих, кульмини́рующие
Instrumentalкульмини́рующимкульмини́рующимкульмини́рующей, кульмини́рующеюкульмини́рующими
Preposicionalкульмини́рующемкульмини́рующемкульмини́рующейкульмини́рующих

кульмини́ровать кульминировать

verboimperfectivo y perfectivo

Significados

  1. culminar

Conjugación

Presente
якульмини́рую
тыкульмини́руешь
он / она / онокульмини́рует
мыкульмини́руем
выкульмини́руете
оникульмини́руют
Pasado
Masculinoкульмини́ровал
Femeninoкульмини́ровала
Neutroкульмини́ровало
Pluralкульмини́ровали
Imperativo
Singularкульмини́руй
Pluralкульмини́руйте

Participios

presentepasado
Activoкульмини́рующийкульмини́ровавший
Pasivo——
presentepasado
Gerundiosкульмини́руякульминировав, кульминировавши