ко́нчик кончик

sustantivomasculinoinanimado

Significados

  1. puntaострый или суженный конец чего-либо
  2. extremoострый или суженный конец чего-либо
  3. puntitacolloquial

Declinación

CasoSingularPlural
Nominativoко́нчикко́нчики
Genitivoко́нчикако́нчиков
Dativoко́нчикуко́нчикам
Acusativoко́нчикко́нчики
Instrumentalко́нчикомко́нчиками
Preposicionalко́нчикеко́нчиках