кля́нчить клянчить

verboimperfectivo

Significados

  1. mendigar, pedir insistentemente

Conjugación

Presente
якля́нчу
тыкля́нчишь
он / она / онокля́нчит
мыкля́нчим
выкля́нчите
оникля́нчат
Pasado
Masculinoкля́нчил
Femeninoкля́нчила
Neutroкля́нчило
Pluralкля́нчили
Imperativo
Singularкля́нчи
Pluralкля́нчите

Participios

presentepasado
Activoкля́нчащийкля́нчивший
Pasivoклянчимыйклянченный
presentepasado
Gerundiosкля́нчаклянчив, кля́нчивши

Palabras relacionadas